Το ήθελε, το έδειξε από τη σέντρα και το πήρε με ιρανική υπογραφή και «δαίμονα» Ζέλσον
Ο Ολυμπιακός πέρασε άνετα από το Περιστέρι, πήρε κομβική νίκη στη μάχη του τίτλου και το έκανε χάρη στην αποφασιστικότητά του.
Αν ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπάρ έχει παράπονα φέτος από τους παίκτες του, ένα από τα πιο σημαντικότερα είναι πως δεν φρόντισαν να αξιοποιήσουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα πρώτα ημίχρονα κάποιων αγώνων τους με αποτέλεσμα να το πληρώσουν. Κάτι που έγινε πρόσφατα στο 1-1 με την Κηφισιά, μια ισοπαλία που πόνεσε επειδή η ομάδα έπεσε από την πρώτη θέση της βαθμολογίας μετά από αρκετό καιρό...
Στην αναμέτρηση με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι, μπορεί το γκολ του Ζέλσον Μαρτίνς, ο οποίος διανύει περίοδο φόρμας κι όπως αναφέρουν οι σχετικές πληροφορίες βρίσκεται με το στυλό στο χέρι για να υπογράψει το νέο του συμβόλαιο με τον Ολυμπιακό, να ήρθε προς το φινάλε του πρώτου μέρους, αλλά οι άγριες προθέσεις φάνηκαν πολύ νωρίτερα.
Οι «ερυθρόλευκοι» έχοντας αντιληφθεί ότι μετά από δύο διαδοχικές ισοπαλίες δεν υπάρχουν περιθώρια για άλλες γκέλες, ειδικά τώρα που μπαίνουμε στην πιο κρίσιμη καμπή της σεζόν, πάτησαν το χορτάρι αποφασισμένοι να τα δώσουν όλα για το τρίποντο με το «καλησπέρα».
Στη διάρκεια των πρώτων λεπτών οι νταμπλούχοι είχαν δημιουργήσει δύο τετ α τετ με τον Ζέλσον και τον Γιαζίτζι, μια ακόμη επικίνδυνη φάση με τον Ταρέμι κι ένα δοκάρι με τον Ρέτσο. Με άλλα λόγια έκαναν δήλωση προθέσεων από την πρώτη πάσα της αναμέτρησης και περιόρισαν τους γηπεδούχους σε παθητικό ρόλο.
Ασφαλώς και δεν έπιασε κάποια σούπερ απόδοση ο Ολυμπιακός, αλλά έπαιξε ως πρωταθλητής, ως ομάδα που μπαίνει στο γήπεδο και ξέρει τι θέλει και πώς να το πάρει. Ο Μεντιλίμπαρ είπε σε μερικές φάσεις τα... γαλλικά του, περιμένοντας ακόμη πιο προσεκτική παρουσία κυρίως από τους δύο μπακ, Κοστίνια και Ορτέγκα, καθώς και από τους μπροστινούς τους (Ζέλσον και Γιαζίτζι) να μαρκάρουν καλύτερα, ωστόσο, σε γενικές γραμμές είδε την ομάδα του κυριαρχική και αποφασισμένη πάνω στο χορτάρι.
Είδαμε τον Μπιανκόν ακόμη κι εξτρέμ...
Οταν φτάνει στο σημείο ακόμη και ο έτερος στόπερ Μπιανκόν να πατάει περιοχή και να προσπαθεί έχοντας προηγηθεί ντρίμπλα και άδειασμα αντιπάλου, να περάσει ασίστ, λειτουργώντας ως εξτρέμ, η καλή μέρα, φαίνεται, φωνάζει... Κάπως έτσι, ήταν θέμα χρόνου να ανοίξει το σκορ, κυρίως λόγω της πολύ καλής επιθετικής λειτουργίας, της συντονισμένης πίεσης ψηλά και των καλών συνδυασμών που έγιναν στο επιθετικό τρίτο.
Για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός, ωστόσο, ήταν απαραίτητη και η κλάση του Ταρέμι, ο οποίος με προσωπική ενέργεια, δημιούργησε όλη τη φάση και σέρβιρε στον Πορτογάλο συμπαίκτη του, ενώ στο ξεκίνημα του β' μέρους, εκμεταλλεύτηκε την ασίστ του Τσικίνιο για να γράψει με υπέροχο τρόπο (και) το 2-0.
Για να μπορέσει να λειτουργήσει σωστά ο Ταρέμι και ο κάθε Ταρέμι, όσο προικισμένος κι αν είναι στο γκολ ή την ατομική ενέργεια, θα πρέπει η ομάδα πίσω του να δουλέψει συντονισμένα. Αυτό το έκανε ο Ολυμπιακός απέναντι σε έναν αντίπαλο που αν δώσεις δικαιώματα μπορεί να προκαλέσει μεγάλες ζημιές, όπως έγινε πρόσφατα στο αντίστοιχο παιχνίδι με τον ΠΑΟΚ.
Ηταν ένα δίλημμα για τον κόουτς η παρουσία του Γιαζίτζι στην αρχική ενδεκάδα, όχι επειδή ο Τούρκος μπαλαντέρ δεν διαθέτει την ποιότητα, αλλά δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικός και χρήσιμος όταν δεν έχει τη μπάλα στα πόδια. Ο Γιουσούφ, ωστόσο, ανταποκρίθηκε με επιτυχία στις απαιτήσεις του αγώνα, πάλεψε, πήρε πρωτοβουλίες και δικαίωσε την επιλογή, με τη βοήθεια και των συμπαικτών του και δη του Τσικίνιο που έδινε συχνά καλύψεις στη δεξιά πτέρυγα.
Δούλεψε σωστά για να φτάσει η μπάλα στον Πρίγκιπα του Ιράν
Με λίγα λόγια, η ομάδα δούλεψε σωστά, με υψηλές στροφές, περιόρισε στο ελάχιστο τα λάθη της, επέβαλε τον ρυθμό της, έφερε σωστά τη μπάλα στην αντίπαλη περιοχή κι εκεί ήξερε καλά τι να την κάνει ο Πρίγκιπας από το Ιράν, παρέα με τον δαιμονισμένο Ζέλσον, ο οποίος το τελευταίο διάστημα διανύει περίοδο «τρελής» φόρμας.
Το 2-0 που έγινε σχετικά νωρίς, έδωσε το δικαίωμα στον πάγκο να δώσει χρόνο και σε παίκτες όπως ο Νασιμέντο και ο Στρεφέτσα, αλλά και ανάσες στους εξτρέμ, καθώς ακολουθεί το μεγάλο ματς με τον ΠΑΟΚ την Τετάρτη και η μητέρα των μαχών με τη Λεβερκούζεν έξι μέρες αργότερα. Προς το τέλος πήραν χρόνο και οι Καλογερόπουλος, Γιάρεμτσουκ, Μουζακίτης...
Συμπερασματικά, ο «Μέντι» είδε αυτά που ήθελε στο τερέν του Περιστερίου, παρά τις σημαντικές απουσίες στην ενδεκάδα (Ποντένσε, Ροντινέι, Πιρόλα). Πάνω απ' όλα, όμως, είδε τους παίκτες του συγκεντρωμένους, σοβαρούς, με πνεύμα νικητή και χωρίς διάθεση για άλλα... αστεία, τώρα που αρχίζουν τα πολύ δύσκολα...
